Menu

Knuffels

De knuffels die Manufactum in zijn assortiment opneemt, zijn handgemaakt met veel aandacht voor detail, zijn robuust en beloven een lang leven. Een knuffel als deze kan makkelijk een hele kindertijd overleven... Lees meer

Gids

Knuffels. Handgemaakt voor een leven van vriendschap

Kösen bruine beerKösen bruine beer

De knuffels die Manufactum in zijn gamma opneemt, zijn handgemaakt met veel aandacht voor detail, zijn robuust en beloven een lang leven. Een knuffel als deze overleeft gemakkelijk een hele kindertijd - zelfs als hij veel te verduren krijgt. Alle fabrikanten produceren in Duitsland en hechten veel belang aan vervuilingsvrije en hoogwaardige materialen. In de regel zijn deze van zuiver natuurlijke oorsprong en ook op veiligheid getest. Zo wordt voor de geweven pluche vacht van onze Senger knuffels alleen gecertificeerd biologisch katoen gebruikt. De GOTS-gecertificeerde Teenytini knuffels zijn ook gemaakt van biologische garens (kbA / kbT) in Duitsland. En de levensechte Kösener knuffels behoren niet alleen qua vakmanschap, maar ook qua design tot de beste. We willen dat uw lieveling veilig kan knuffelen en knijpen met zijn nieuwe beste vriend. En zo lang als hij of zij wil.
Elk ontwerp wordt voorafgegaan door gedetailleerde anatomische observaties en bewegingsstudies in de natuur en in de zoo. Dit wordt gevolgd door schetsen en eerste modellen in klei: Dit is de enige manier om pluche dieren te maken die zo dicht bij de natuur staan als die van Bad Kösen.

Kösener Pluche SpeelgoedKösener Pluche Speelgoed
Kösener Pluche SpeelgoedKösener Pluche Speelgoed
Kösener Pluche SpeelgoedKösener Pluche Speelgoed

Vanuit een zuiver historisch perspectief zijn opgezette dieren een vrij nieuw fenomeen. Terwijl poppen of houten speelgoed al duizenden jaren menselijke nakomelingen vergezellen, is het opgezette dier zoals wij dat kennen pas in de laatste 200 jaar ingeburgerd geraakt - maar dan wel buitensporig en over generaties heen: opgezette dieren bevolken al lang niet meer alleen kinderkamers - zij troosten slachtoffers tijdens brandweer- en politieoperaties, vergezellen doorgewinterde mannen op zakenreizen, behandelen dementiepatiënten en verlichten vliegangst. Zelfs in musea zijn ze steeds vaker te vinden als onderdelen van beeldhouwwerken en installaties van de hedendaagse kunstscène.

De populairste vorm van knuffeldieren is en blijft de teddybeer, die volgens de legende zijn naam ontleent aan de Amerikaanse president Theodore "Teddy" Roosevelt. Maar het tijdperk van de pluchen bontvriend begint eigenlijk met een heel ander dier - het is een klein olifantje waarvan het patroon in 1879 door de Duitse naaister Apollonia Margarete Steiff in een modetijdschrift werd ontdekt. Oorspronkelijk wilde zij het als speldenkussen aan andere naaisters verkopen, maar "Elefäntle" trok al snel een heel andere clientèle aan: kinderen. En ze willen al snel meer dan één soort dier om mee te knuffelen. De rest is geschiedenis. Met haar naaikunsten legt mevrouw Steiff uit Giengen an der Brenz niet alleen de basis voor een wereldwijd opererende onderneming, maar ook voor een wereldwijd enthousiasme voor knuffeldiervriendjes. Wij sluiten ons graag aan bij haar motto "Alleen het beste is goed genoeg voor kinderen".

Stevig zacht speelgoed. Een essentieel onderdeel van het dagelijks leven van kinderen

Zacht speelgoedZacht speelgoed

Knuffels vermenigvuldigen zich graag ongecontroleerd en verspreiden zich in de kinderkamer. Maar er zijn aanzienlijke verschillen in hoe kinderen ermee omgaan. Terwijl sommige nakomelingen nauwelijks te vinden zijn tussen het hele verzamelde dierenrijk in het hok, zijn er anderen die al hun liefde concentreren op één enkel uitgekozen stukje knuffelbont en de rest van het gamma met minachting bestraffen. Een gedragsverschil dat onder ouders veel besproken wordt en internetfora doet barsten.

Veel moeders en vaders vragen zich af of een bijzonder sterke neiging tot knuffels bij kinderen wijst op emotionele tekortkomingen. Of dat - integendeel - kinderen zonder buitensporige gehechtheid aan een gekozen knuffel later opgroeien tot gehechtheidsgestoorde volwassenen. Volgens professor Mechthild Seithe, die in 2008 het onderzoeksproject "Knuffelbeest" startte, zijn beide uitersten echter onwaarschijnlijk. Dus de ouders van deze wereld kunnen opgelucht ademhalen.

Toch is een knuffeldier volgens de onderzoeker niet zomaar speelgoed - het heeft een "ziel", zoals men zegt, ook al wordt het met de jaren vuil en lelijk. Voor zijn kleine eigenaar wordt hij vaak beschouwd als een levend wezen met een heel eigen karakter. De verbeelding van het kind verheft het knuffeldier tot vriend, medestander, beschermer en drager van geheimen. Een knuffeldier weet meestal meer over een kind dan de ouders vermoeden, waarschijnlijk zelfs meer dan zij zelf weten. Hij wordt gebruikt om te lachen, te discussiëren of te berispen - afhankelijk van de gelegenheid en de rol die hem op dat moment is toebedeeld. De knuffel is de eerste relatie die een kind aangaat, intensiveert of soms uit vrije wil beëindigt. Het knuffeldier wordt beschouwd als een zogenaamd "overgangsobject" - een ding dat bijvoorbeeld helpt om te gaan met de eerste scheidingen van gehechtheidsfiguren. Bijvoorbeeld, als het gaat om alleen in slaap kunnen vallen. En als symbolische drager kan het een kind dragen met zijn geheel eigen, dierspecifieke kenmerken: De dappere leeuw deelt dan zijn moed met zijn eigenaar; de vos helpt bij het bedenken van het volgende slimme idee.

Met zulke gelaagde betekenissen wordt duidelijk waarom een knuffeldier vaak niet zomaar kan worden losgelaten - per slot van rekening zit de eerste teddy zelfs voor sommige volwassenen nog steeds op de rand van het bed. Iedereen die ooit heeft geprobeerd zich zonder enige geheimzinnigheid te ontdoen van de versleten, soms al stinkende metgezellen van zijn kroost - ook al is het alleen maar om schoon te maken - weet wat er gebeurt: De familie zegen zal behoorlijk losgeslagen zijn. Tantrums met trommelvlies-bedreigende schreeuw aanvallen zijn niet ongewoon. Voorzichtige ouders proberen zulke uitbarstingen op voorhand te voorkomen. Bijvoorbeeld, door stiekem een tweede versie van de geliefde metgezel te krijgen. Anderen verkiezen een einde met afschuw en doen dan nadrukkelijk clueless wanneer het knuffeldier van de ene dag op de andere plots verdwenen is. Het is waar dat de tweede versie een beetje slinksheid vereist, maar troost u: ten laatste wanneer uw kroost gezegend is met eigen kinderen, zullen zij u deze stap waarschijnlijk vergeven.

Knuffel wanhopig gezocht. Eerste hulp bij noodgevallen

Het gebeurt meestal zonder tussenkomst van de ouders - tijdens uitstapjes, winkeltrips of op vakantie. "Teddy", "Plinzi" of "Meneer Mäh" verdwalen in een onopgemerkt moment. Wanneer het verlies wordt ontdekt, is de afschuw van de eigenaar van het kind vaak adembenemend intens en ook voor de begeleidende ouders niet gemakkelijk te verwerken - velen van hen verwijten zichzelf immers ook dat zij de trouwe metgezel van hun kind niet goed hebben beveiligd. In een dergelijke situatie moet snel en moedig worden opgetreden, want het gevoel van verlies en verdriet van het kind is zeer reëel. Misschien kan een van de volgende tips u helpen:

  • Hulp bieden. Liefdevol begrip is essentieel. Pogingen om het verlies te bagatelliseren zijn net zo misplaatst als beschuldigen. Deel liever de gevoelens van je kind en beloof dat je zult helpen met zoeken.
  • Zoek het pad. Denk goed na over waar je bent geweest en ga, indien mogelijk, voor een tweede ronde. Een grondige zoektocht heeft al menig knuffeldier teruggebracht in de armen van zijn eigenaar.
  • vraag. Bel herbergen, hotels of luchthavens en vraag of de verloren metgezel is gevonden. Post verslagen van verlies. Een zoekadvertentie met een foto en contactgegevens aan bomen of lantaarnpalen kan ook helpen.
  • Gebruik het internet. Op het World Wide Web hebben zich speciale portaalsites gevestigd die gespecialiseerd zijn in zoekgeraakte knuffels. Lokale groepen op sociale netwerken kunnen ook nuttig zijn.
  • Vind nieuwe rituelen. Als het knuffeldier vermist blijft, moeten de situaties waarin het vroeger een belangrijke rol speelde in het leven van het kind opnieuw worden georganiseerd - bijvoorbeeld door nu een langer verhaal voor te lezen bij het slapengaan.
  • Praat over een vervanging. U moet de aanschaf van een nieuw knuffeldier van tevoren met uw kind bespreken, vooral als het een dubbelganger is van het verloren vriendje. Dit komt omdat het kind niet altijd klaar is om een nieuwe metgezel in zijn of haar hart op te nemen en deze oplossing te aanvaarden.
  • Ben creatief. Een verhaaltje kan helpen om een nieuwe knuffel te vestigen. Misschien heeft de verloren knuffel zijn opvolger expres langs gestuurd. Of het stuurt ansichtkaarten van zijn reizen en vertelt het kind over de avonturen die het beleeft. Er zijn geen grenzen aan de verbeelding hier. Alles wat helpt om met het verlies om te gaan is toegestaan.

Zachte speelgoed hygiëne gemakkelijk gemaakt. Zelfs beste vrienden hebben zorg nodig

Een goed bespeeld knuffeldier gaat door dik en dun met zijn baasje - en belandt vaak in plassen, etensresten of zandbakken. Dus soms moet het gewoon en heeft de pluchen metgezel een algehele opknapbeurt nodig op het gebied van hygiëne. Maar zelfs de meest robuuste teddybeer sterft snel als de verzorgingsinstructies niet worden opgevolgd. Maar zolang het geen zeldzaamheden zijn die met stro of houtwol zijn gevuld, kunnen de volgende schoonmaaktips heel nuttig zijn.

  • Borstel en stofzuigen: Stofzuigen op de laagste stand of borstelen met een zachte borstel kunnen stof en zand effectief verwijderen en zijn ook geschikt voor een snelle, regelmatige tussentijdse reiniging.
  • Wassen: Een knuffeldier mag alleen in de machine gewassen worden als de vacht en vulling dat uitdrukkelijk toelaten. In dit geval is het wolwasprogramma op 30°C het beste. In geen geval mag u de centrifuge activeren. Bescherm de ogen en appliqués van het knuffeldier met een wasnetje. Met de hand wassen in een warm sopje is veel zachter. Dit is de beste manier om ervoor te zorgen dat de knuffel zijn vorm niet verliest.
  • Drogen: Als u het knuffeldier lang wilt bewaren, mag het nooit in de droger. Het zal daar snel zijn vorm verliezen. De zon of de verwarming kunnen ook gevaarlijk zijn voor de vacht en de vulling. Laat het langzaam aan de lucht drogen en draai het regelmatig om.
  • Ongedierte: Vooral oudere stukken kunnen aangetast zijn door mijten, motten, luizen of tapijtkevers. Als dit het geval is, bestaat de neiging ze weg te gooien, maar dit is niet nodig. En u kunt ook veilig afzien van giftige ongediertebestrijdingsmiddelen of stinkende mottenballen. Verpak de aangetaste stukken in een lucht- en waterdichte bak en leg ze 6-8 weken in de vriezer. Maak ze dan schoon zoals gewoonlijk. Dat zou genoeg moeten zijn.

Het kan trouwens de moeite lonen om uw verzameling opgezette dieren zo lang mogelijk in leven te houden met zorg en onderhoud. In 2010 veilde het Londense veilinghuis Christie's een collectie historische teddyberen voor een ongelofelijke 1,23 miljoen euro. Niet elk diertje heeft wat nodig is om een toekomstige geldmachine te worden, maar dat kun je van tevoren niet weten.

Menu