Menu

Compostering

Het goud van de tuinman. De compost

Compost is een van de oudste meststoffen en bodemverbeteraars: het wordt gemaakt van organische resten uit het huishouden en de tuin en levert een belangrijke bijdrage aan het gezond houden van de bodem en het voeden van de planten. De bodem wordt duurzaam verbeterd doordat compost zorgt voor een stabiele kruimelstructuur, een actief bodemleven rijk aan soorten en een goed lucht- en watervolume. Bovendien is goed gerijpte compost een volledig organische meststof die het gebruik van chemische meststoffen overbodig maakt. Compostering (ook wel rotting genoemd) is het biologische proces waarbij gemakkelijk bruikbaar organisch materiaal door bacteriën, schimmels en andere micro-organismen wordt omgezet in humusrijke compost.

Voor de afbraak hebben de levende organismen zuurstof nodig en, aangezien zij hun voedsel alleen in opgeloste vorm kunnen opnemen, ook water. Een goede verhouding tussen zuurstoftoevoer en watergehalte is dan ook een doorslaggevende voorwaarde voor het composteringsproces. Naast de genoemde micro-organismen spelen ook regenwormen een belangrijke rol: als geen ander dier zijn zij in staat organisch afval om te zetten in waardevolle compost. Onder hen zijn er uitgesproken specialisten, de zogenaamde compostwormen, die speciaal kunnen worden gebruikt om het rotten te bevorderen.

Wormendoos Larikshout

De wormenbak is in zekere zin een klein bedrijfje in de bioafvalverwerkende industrie dat bestaat uit niets dan "teamspelers" en "high-performers" die bioafval in verrassend korte tijd omzetten in plantencompost van hoge kwaliteit. En bovendien: om bij de metafoor te blijven: hij kan midden in een woonwijk worden geplaatst, want een goed afgestelde wormenbak ruikt in het beste geval een beetje naar bosgrond of potgrond in de directe omgeving - de worm is sneller dan de afbraakprocessen die tot verrotting en stank zouden kunnen leiden. Witzeneder ontwierp zijn wormenbak immers voor de flat of het balkon - precies daar kan hij bio-afval recycleren, in zekere zin aan de bron van het probleem.

Warmte Composter Isolatie Plastic

In gesloten, goed geïsoleerde en optimaal geventileerde containers zoals deze kunnen temperaturen tot 70 °C worden bereikt (bij de juiste vulling), en zelfs in de wintermaanden daalt de temperatuur meestal nooit tot het punt waar de afbraak tot stilstand komt. De micro-organismen die nodig zijn voor de afbraak, zijn dus het hele jaar door actief en produceren de felbegeerde, voedselrijke, donkerbruine kruimelige compost. Als de dekselkleppen bij hogere buitentemperaturen in de zomer niet worden neergelaten, bevordert dit bovendien de regulering van de luchtcirculatie in het compostvat.

De optimale composteerplaats

De optimale composteerplaats bestaat uit ten minste twee, bij voorkeur drie bakken. Al het (verse) afval wordt verzameld in de eerste en gecomposteerd in de tweede: Grof afval (maaisel van struiken) moet worden gemengd met fijn afval (maaisel van gazons), vochtig afval (fruitresten) met droog afval (herfstbladeren) en voedselrijk afval (groenteresten) met voedselarm afval (houtsnippers). Het afval mag niet worden samengeperst, want bij gebrek aan zuurstof zal het materiaal slechts onvolledig ontbinden - en dan een vieze geur verspreiden. Na ongeveer drie maanden wordt het half verrotte afval overgebracht: hetzij in dezelfde container, hetzij - eenvoudiger en grondiger - in een derde container. Deze overheveling bevordert de beluchting van de composthoop en leidt tot een verdere aanzienlijke vermindering van het volume ervan. De vers gedraaide compost bereikt het zogenaamde rijpheidsstadium na gemiddeld zeven maanden. De meeste bestanddelen zijn nu goed verteerd en de donkere humus ruikt naar bosgrond.

Menu