Een universele schaar die (naar onze mening) niet scherper en mooier zou kunnen zijn. Gemaakt van matrijsgesmeed, fijn geslepen en gebruneerd koolstofstaal is deze schaar niet bepaald alledaags, want doorgaans wordt (roestvrij) staal gebruikt voor scharen. Toch biedt koolstofstaal twee belangrijke voordelen. Ten eerste hebben scharen van koolstofstaal een zeer hoge snijvastheid en ten tweede blijven ze ook lang scherp. Deze snijvastheid danken ze aan een materiaalgebonden zelfscherpende werking: Bij elke snede vindt er een minimale materiaalafname (micro-erosie) plaats en slijt het lemmet gelijkmatig, maar behoudt het zijn scherpe slijphoek. Bij messen speelt dit een nog grotere rol, maar het is ook bij scharen een voordeel.

Nog een bijzonderheid waaraan u de kwaliteit van de universele schaar kunt herkennen: de twee scharen zijn gemonteerd met een ‘schroefverbinding’, dus schroefdraad en schroef (niet geklonken). Hierdoor kunt u de snijranden bijstellen en zo de soepelheid nauwkeurig afstellen, en kunnen de snijranden, mocht dat ooit nodig zijn, door een vakman opnieuw worden geslepen. De zorgvuldige afwerking is ook te zien aan de greepopeningen, de oogjes: deze zijn geplooid. Dat betekent dat de hier even grote schaarogen in meerdere bewerkingsstappen bijzonder fijn worden geslepen. Zo ligt de universele schaar ook bij langdurig gebruik goed in de hand, met name bij de duim en wijsvinger, die de druk uitoefenen. De scharenarmen (het deel tussen het oog en het blad) zijn zogenaamde Poolse scharenarmen: ze zijn even groot en licht gebogen. Dit zorgt voor een goede krachtoverbrenging en de schaar laat zich goed hanteren – tot aan de punt. Net als het lemmet van een mes kunnen ook de scharen van deze schaar worden bijgeslepen (wat het beste door een vakman kan worden gedaan).

Tot in de jaren 1980 waren scharen van koolstofstaal een vast onderdeel van het assortiment van de Solinger messenfabrikant Robert Herder. De trend naar roestvrij staal en naar eenvoudigere en goedkopere producten, die gestanst (niet gesmeed) en voorzien zijn van kunststof oogjes, heeft ertoe geleid dat er nauwelijks nog snijgereedschap van koolstofstaal werd aangeboden. Dit is gelukkig weer veranderd. In de keuken worden messen van koolstofstaal zeer gewaardeerd, want hoewel dit staal niet roestvrij is, kan het bijzonder hard worden gehard en zeer scherp worden geslepen. Lemmeten en handgrepen van koolstofstaal snijden daarom beter en blijven langer scherp; ze zijn dus snijvaster dan die van roestvrij staal.

Snijgereedschap van koolstofstaal is er in twee varianten: onbehandeld en gebruind. Bij het bruinen wordt het oppervlak met lijnolie ingebrand, wat het (weliswaar slechts in beperkte mate) tegen roest beschermt en het de zwarte kleur geeft. In tegenstelling tot andere methoden wordt hierbij geen extra laag aangebracht, maar wordt alleen het oppervlak van het staal gemodificeerd – de afmetingen van het werkstuk blijven exact behouden. Bovendien krijgt het oppervlak een specifieke esthetische uitstraling: het is minder homogeen dan bijvoorbeeld bij een PVD-coating en heeft een lichte irisatie.