Al generaties lang wordt in het Erzgebirge de traditie van de kerstpiramide met volkskunst gecultiveerd. Deze tafelpiramide, ontworpen als een klassiek roterend spel met één verdieping, komt uit een fabriek in Seiffen en toont het hoge niveau van vakmanschap in elk detail. Het winterse motief overspannen door de piramideboog met een centrale dennenboom, kind en sneeuwpop op een slee is gemaakt van massief beukenhout en is zo delicaat en eenvoudig van ontwerp dat de piramide een ontroerend lichtpunt zal blijken in elke kerstdecoratie. Voor de waaier is massief berkenmultiplex gebruikt: Dit geeft het de lichtheid om in een vloeiende rotatie te worden gezet door de opstijgende warmte van de kaarsvlammen. Alle figuren worden met de hand gedraaid en fluweelzacht geschuurd, waarbij vooral de twee kleine spaanboompjes veel ervaring en handigheid vereisen - er zijn vandaag de dag nog maar weinig ambachtslieden die de boompjes zo perfect kunnen spaan. De kandelaars zijn bekleed met metalen plaatjes waarin waxinelichtjes van standaardformaat kunnen worden gestoken.

Kerstpiramides zijn een van de meest sfeervolle verlichtingselementen van het feestseizoen. Groot of klein, op een openbare kerstmarkt of op een privétafel: met hun bewegende samenspel van licht en figuur creëren ze een feestelijke, warm gloeiende sfeer en trekken ze ieders aandacht. Hun ontwikkeling hebben we vooral te danken aan de ambachtslieden van het Erzgebirge, die geleidelijk de middeleeuwse draaiende boom, het 18e-eeuwse lichtframe en (volgens sommige bronnen) het principe van de paardengopel samenbrachten om de piramidekunst van vandaag te creëren.

Dat zich in het van oorsprong dichtbeboste Erzgebergte een beroemde houtkunst ontwikkelde, is niet alleen te verklaren door de beschikbaarheid van het materiaal. Als industrietak werd de kunstnijverheid des te belangrijker naarmate de plaatselijke mijnbouw snel aan grondstoffen en winstgevendheid verloor. In deze leemte gleed de volkskunst, die de mijnbouw - niet minder dan Kerstmis - nog steeds vormgaf met talrijke motieven. Een centrum van houtkunst ontwikkelde zich rond Seiffen, waar in 1853 een van de eerste vakscholen werd opgericht om het handwerk te promoten. In de zogenaamde speelgoedhoek produceren kleine en grote ambachtelijke bedrijven nog steeds de klassiekers van de volkskunst in het Ertsgebergte: van hoepeldieren en rokende mannen tot mijnwerkersfiguren en notenkrakers tot kaarsenbogen en vleugelpiramides.

Bepaalde productiestappen worden met de hand uitgevoerd. Daarom kunnen er kleine maat- en kleurafwijkingen optreden.