Wat gebeurt er als Scandinavische en Erzgebirge kersttradities verliefd worden? Een kabouter! Qua uiterlijk lijkt de kabouter op een dwerg, hij kan even plagerig als attent en behulpzaam zijn, ook al glijdt zijn modieuze accessoire, de puntmuts, meestal laag over zijn ogen - en in Scandinavië is hij net zo onafscheidelijk van Kerstmis als de roker in het Erzgebirge.

En zo is deze rokende kabouter in de kerstwereld terechtgekomen. Deze kabouter dankt zijn humoristische Scandinavische ontwerp, teruggebracht tot de basisvormen kegel en bal, aan een werkplaats in Seiffen, waar hij volgens alle regels van het houtdraaien wordt gemaakt van massief beukenhout. In tegenstelling tot de klassieke rokers uit het Ertsgebergte, ademt de dwerg de geurige rook van de wierookkaars niet uit via zijn mond. In plaats daarvan bevindt de opening voor de luchttoevoer zich in de nek, en de rook van de smeulende wierookkegel stijgt op uit de steil toelopende kap. De metalen houder voor de wierookkegels bevindt zich ook onder de puntige kap. Bij de dwerg worden vijf wierookkegeltjes geleverd, zodat je meteen je omgeving kunt vullen met aromatische geur.

Dat zich in het van oorsprong dichtbeboste Erzgebergte een beroemde houtkunst ontwikkelde, is niet alleen te verklaren door de beschikbaarheid van het materiaal. Als industrietak werd de kunstnijverheid des te belangrijker naarmate de plaatselijke mijnbouw snel aan grondstoffen en winstgevendheid verloor. In deze leemte gleed de volkskunst, die de mijnbouw - niet minder dan Kerstmis - nog steeds vormgaf met talrijke motieven. Een centrum van houtkunst ontwikkelde zich rond Seiffen, waar in 1853 een van de eerste vakscholen werd opgericht om het handwerk te promoten. In de zogenaamde speelgoedhoek produceren kleine en grote ambachtelijke bedrijven nog steeds de klassiekers van de volkskunst in het Ertsgebergte: van hoepeldieren en rokende mannen tot mijnwerkersfiguren en notenkrakers tot kaarsenbogen en vleugelpiramides.

Het verbranden van geurige planten, bossen en harsen is diep geworteld in cultus en gebruik. Of het nu gaat om de traditionele Chinese geneeskunde, de zweethut van de inheemse volkeren van Amerika of de wierookceremonie van de Raunächte: ze verwijzen allemaal naar de zuiverende kracht die wordt toegeschreven aan het branden van wierook. Ook al verdween de cultische betekenis geleidelijk naar de achtergrond, de gewoonte om wierook te branden bleef behouden. Wij associëren de geur van wierook en mirre, dennen en sandelhout onvermijdelijk met een feestelijk gevoel van welzijn - alsof de geur van wierook al een kracht bevat die de geest verheft en zo lichaam en geest reinigt van problemen.

Bepaalde productiestappen worden met de hand uitgevoerd. Daarom kunnen er kleine maat- en kleurafwijkingen optreden.