Pas bij nader inzien valt het op: het patroon van gele blaadjes en lila-kleurige bessen is geborduurd. Het borduurgaren van wol is tot een fijne, lange vlecht gevlochten en wordt op korte afstand van elkaar op het basismateriaal (van katoen) geborduurd. Dit gebeurt weliswaar met behulp van de naaimachine, maar toch moet elke kussensloop met de hand onder de naald worden doorgehaald, zodat uiteindelijk uit het dunne wolgaren het borduurpatroon kan ontstaan. Daarom is geen enkel borduurwerk hetzelfde; elke kussensloop is een uniek exemplaar en vertoont kleine verschillen ten opzichte van de productafbeelding. Ook de twee zijden van de kussensloop verschillen van elkaar: terwijl de gekleurde, geborduurde zijde door de wol warm en gestructureerd aanvoelt, vertoont de achterzijde niet alleen een iets lichtere, krachtigere blauwtint, maar ook het gladde oppervlak van het katoenen weefsel met linnenbinding. De kussensloop is afgewerkt met een doorlopende bies van katoen, die het borduurpatroon als een kader omvat en zorgt voor vormvastheid.

Het patroon is ontworpen door Eri Shimatsuka. De Japanse textielontwerpster woont sinds 2007 in Finland en laat zich graag inspireren door de natuur en de kleine gebeurtenissen van het dagelijks leven. Dit komt ook tot uiting in het borduurwerk op de kussensloop, waarmee Eri Shimatsuka op speelse wijze de mystieke sfeer van een Fins bos vol bosbessen vastlegt.

Wie kent niet het kleurrijke Finse patchwork tapijt - minder bekend is echter de uitvindster ervan, Eija Rasinmäki. Sinds zij op jonge leeftijd van haar moeder, die zelf weefster was, een weefgetouw kreeg, is zij gepassioneerd door het weven van tapijten en later heeft zij van haar passie haar beroep gemaakt. Vanaf het allereerste begin, al in 1970, gebruikte ze gerecycled katoen of weefde ze van restjes - lang voordat de term upcycling werd bedacht. Samen met haar man richtte zij in 1985 Finarte op om betaalbare, maar hoogwaardige en duurzaam geproduceerde tapijten aan te bieden. In het begin ontwierp ze alle tapijten zelf, maar nu werkt ze samen met een aantal verschillende ontwerpers. De rode draad in haar ontwerpen is de combinatie van traditioneel Fins weven met modern Fins design.

Sinds de jaren negentig laat Finarte zijn tapijten in India maken, een bewuste keuze voor de productielocatie: waar de katoen groeit, verwerkt en geüpcycled wordt, moet ook geweven worden. Het bedrijf haalt zelfkantrestanten, productieoverschotten en snijresten uit de textielindustrie, recycleert ze en weeft er uiteindelijk tapijten van. Voor elke kilogram gerecyclede katoen kan ongeveer 11.000 liter water worden bespaard - de hoeveelheid die nodig zou zijn om één kilogram verse katoen te produceren. Bij upcycling wordt een grote verscheidenheid aan katoenresten, meestal uit de kledingindustrie, tot vezels versnipperd en tot nieuw garen gesponnen. Naast gerecycled en geüpcycled katoen gebruikt Finarte ook andere duurzame materialen zoals wol, jute en leerresten, en sinds 2018 maken ze ook tapijten van PET-materiaal verkregen uit gerecyclede plastic flessen.

Vlekken op lichtgekleurde kleding, meubels en andere voorwerpen zijn mogelijk.