Papierschaar van dit formaat, met een officiële lengte van 31,5 centimeter (12,4 inch), behoren tot de zeldzamere exemplaren. Als ze bovendien, zoals het hier aangeboden exemplaar, zijn vervaardigd uit matrijsgesmeed, fijn geslepen en gebruneerd koolstofstaal, behoren ze bijna tot de exoten, want doorgaans wordt (roestvrij) staal gebruikt voor scharen. Toch biedt koolstofstaal twee belangrijke voordelen. Ten eerste hebben scharen van koolstofstaal een zeer hoge snijvastheid en ten tweede blijven ze ook lang scherp. Deze snijvastheid danken ze aan een materiaalgebonden zelfscherpende werking: Bij elke snede vindt er een minimale materiaalafslijting (micro-erosie) plaats en het lemmet slijt gelijkmatig af, maar behoudt zijn scherpe slijphoek. Bij messen speelt dit een nog grotere rol, maar ook bij papierscharen is dit een voordeel.

In overeenstemming met het gebruiksdoel heeft onze papierschaar extreem lange snijranden voor bijzonder lange, rechte sneden. Ze is uitermate geschikt voor het knippen van papier, karton, stof en soortgelijke materialen. De twee scharenarmen zijn gemonteerd met een „schroefverbinding“, dus met schroefdraad en schroef (niet geklonken), zodat de snijranden opnieuw kunnen worden afgesteld en – mocht dat ooit nodig zijn – door een vakman kunnen worden geslepen. Nog een bijzonderheid van deze papierschaar: de schaarogen zijn gepolijst. De schaarogen, die hier even groot zijn, worden in meerdere bewerkingsstappen bijzonder fijn geslepen. Zo ligt de papierschaar ook bij langdurig gebruik goed in de hand, met name bij de duim en wijsvinger, die de nodige druk uitoefenen. De schaarbenen (het deel tussen het oog en de schroefverbinding) zijn zogenaamde Poolse schaarbenen: ze zijn even groot en licht gebogen en zorgen daardoor voor een goede krachtoverbrenging en geleiding – tot aan de punt. Net als het lemmet van een mes kunnen ook de scharen van deze schaar opnieuw worden geslepen, wat het beste door een vakman kan worden gedaan.

Tot in de jaren 1980 waren scharen van koolstofstaal een vast onderdeel van het assortiment van de messenfabriek Robert Herder uit Solingen. De trend naar roestvrij staal en naar eenvoudigere en goedkopere producten, die gestanst (niet gesmeed) en voorzien van kunststof oogjes zijn, heeft ertoe geleid dat er nauwelijks nog snijgereedschap van koolstofstaal werd aangeboden. Dit is gelukkig weer veranderd. In de keuken worden messen van koolstofstaal zeer gewaardeerd, want hoewel dit staal niet roestvrij is, kan het bijzonder hard worden gehard en zeer scherp worden geslepen. Lemmeten en handgrepen van koolstofstaal snijden daarom beter en blijven langer scherp; ze zijn dus snijvaster dan die van roestvrij staal.

Snijgereedschap van koolstofstaal is er in twee varianten: onbehandeld en gebruinerd. Bij het bruinen wordt het oppervlak met lijnolie ingebrand, wat het (weliswaar slechts in beperkte mate) tegen roest beschermt en het zijn zwarte kleur geeft. In tegenstelling tot andere procédés wordt hierbij geen extra laag aangebracht, maar wordt alleen het oppervlak van het staal gemodificeerd – de afmetingen van het werkstuk blijven exact behouden. Bovendien krijgt het oppervlak een specifieke esthetische uitstraling: het is minder homogeen dan bijvoorbeeld bij een PVD-coating en vertoont een lichte irisatie.