In de decoratieve arrangementen van boom en krans, raam en feesttafel volgen deze vogelpaartjes de traditie om de decoratie krachtige kleur en leven in te blazen. Deze vogels zijn volgens traditionele glasblazerkunst in vorm geblazen en worden ook aan de binnenkant gespiegeld volgens het versilveringsproces van Liebig. Omdat zilver invallend licht bijzonder goed reflecteert, geeft de spiegeling de buitenkleur zowel homogeniteit als een bijzondere uitstraling. Door de qua kleur afgestemde kippenveer krijgen de vogels optisch volume, de subtiel aangebrachte glimmer zorgt voor extra lichtreflecties – zo trekt het vogelpaar zelfs in het kader van een weelderige kerstversiering de aandacht die het verdient. En mocht het kerstkind bij het langslopen de dennentak waarop ze zitten raken, dan kunnen ze vrolijk zwaaiend op hun metalen veer wiebelen.

De glasblazers van Lauscha noemden de figuratieve glazen ornamenten die "voor de lamp" in tweedelige negatieve mallen werden geblazen een vormkwestie. Net als toen is de lamp de gasbrander waarvan de vlam het glas stroperig en kneedbaar houdt. En de gebruikte mallen zijn ook dezelfde als 100 of 150 jaar geleden. Ze zijn meestal gemaakt van keramiek en moeten met zorg worden behandeld, want om ze te bewaren - en ze tijdens het gebruik niet te oververhitten - moeten de mallen regelmatig zorgvuldig worden afgekoeld. Zo kunnen niet meer dan 150 figuren of ornamenten in één keer worden geblazen. Alleen het uitgangsmateriaal is anders dan vroeger, want in plaats van speciaal voor dit doel getrokken glazen buizen worden nu geprefabriceerde kolven van kleurloos natronkalkglas gebruikt.

Dierfiguren en vooral vogels als allegorieën van menselijke eigenschappen vonden traditioneel hun plaats op de kerstboom. Volgens het verhaal moeten er symbolisch ten minste één mannelijke en één vrouwelijke vogel elkaar ontmoeten. Het compacte vogellichaam is echter zeer geschikt om in mallen te worden geblazen. De snavel van de fijne vogel kan dan vrij worden uitgestoken aan de ene kant van de glazen bol en de staartveer aan de andere kant. Deze werd bijna altijd gemaakt van gesneden glaszijde; pas in de 20e eeuw kwamen echte vogelveren in de mode.

Bepaalde productiestappen worden met de hand uitgevoerd. Daarom kunnen er kleine maat- en kleurafwijkingen optreden.